Modals of Obligation & Deduction

must ve have to: iki tür zorunluluk

must = konuşanın kendi koyduğu iç zorunluluk: I must stop smoking. (kendime söylüyorum)
have to = dışarıdan gelen kural: I have to wear a uniform at work. (şirket böyle istiyor)
Pratikte konuşmada have to çok daha yaygındır. must'ın geçmişi ve geleceği yoktur, o zaman had to ve will have to kullanılır.

Olumsuzlar tuzaktır — anlam tamamen değişir

Bu, ünitenin en önemli kısmı:
mustn't = yasak. You mustn't park here. (Buraya park etmek yasak.)
don't have to = gerek yok. You don't have to park here. (Buraya park etmek zorunda değilsin, istersen başka yere park et.)
İkisi birbirinin zıddıdır ve Türkler çoğu zaman “zorunda değilsin” demek isterken yasak koyar.

should: tavsiye

should / shouldn't = -meli, -malı. You should see a doctor. Daha güçlüsü ought to, daha yumuşağı You'd better… (yoksa kötü olur anlamı taşır): You'd better take an umbrella.

Tahmin (deduction): emin misiniz?

İhtimal merdiveni yüksekten alçağa:
must be = kesin öyledir (%95): He must be tired, he worked all night.
might / may / could be = olabilir (%50): She might be at home.
can't be = kesinlikle değildir (%5): That can't be true!
Dikkat: tahminde olumsuz için mustn't değil can't kullanılır.