To Be: am / is / are

Türkçedeki ek, İngilizcede ayrı bir kelimedir

Türkçede öğretmen-im derken kelimenin sonuna ek getiririz. İngilizcede bu ek yoktur; onun yerine am / is / are diye ayrı bir fiil koyarız: I am a teacher. Bu fiili atlamak Türklerin bir numaralı başlangıç hatasıdır. Kural basit: cümlede başka bir fiil yoksa, mutlaka am / is / are vardır.

Hangi zamirle hangisi?

Sadece üç tane var: I → am, he / she / it → is, we / you / they → are. Tekil bir isim is alır (My brother is…), çoğul bir isim are alır (My friends are…). Türkçede “sen” ve “siz” ayrımı vardır; İngilizcede ikisi de you'dur ve her ikisinde de are kullanılır.

Olumsuz ve soru

Olumsuz için arkasına not eklersiniz: She is not ready. Soru için fiili başa alırsınız — bu devrik yapı İngilizcedeki bütün soruların temelidir: Is she ready? Türkçedeki “mı / mi” gibi bir soru eki yoktur; kelime sırası değişir.

Kısaltmalar konuşmada şarttır

Günlük dilde neredeyse her zaman kısaltma kullanılır: I am → I'm, he is → he's, they are → they're, is not → isn't, are not → aren't. Kısaltma kullanmamak yazıda resmî, konuşmada ise robotik durur.